Tilki Tini ve Dürüstlük Kuyusu Masalı

Ufak bir köyün tam ortasında, üzeri yosun tutmuş bir kuyu vardı: Dürüstlük Kuyusu. Efsaneye göre, kuyuya atılan her dilek gerçek olur, ama yalnızca temiz kalpli olanların. Tilki Tini, parlak tüyleri ve kurnaz zekâsıyla tanınırdı. Bir gün kuyu başına gelip kendi yansımasını izledi ve mırıldandı: “Keşke herkes beni övsün!”

Tini, bir taş koparıp kuyunun içine attı. “Herkes beni över,” diye fısıldadı. O anda su yüzeyinde altın ışıklar belirdi; köyde herkes Tini’yi övmeye başladı. Tini gururla dolaştı.

Ertesi gün, köyün çocukları kuyuya “Keşke hep mutlu olsak” diye dilek attı. Ama su bir tuhaf dalgalanma yapıp dondu. Çocuklar üzgündü; mutluluk kaybolmuş gibiydi. Tini, “Benim dileğim yüzünden mi?” diye düşündü. Kuyunun suyuna baktı; yansıması buruşuk ve mutsuz görünüyordu.

O anda Bilge Baykuş Bilbo geldi. “Dürüstlük Kuyusu, bencil dilekleri kabul etmez,” dedi. Tini kafasını eğdi: “Ben haksızlık ettim. Herkesin mutluluğunu istedim, ama önce kendimi öne tuttum.”

Tini, köy halkının huzuru için yeni bir taş topladı. Üzerine “Herkes mutlu olsun” yazıp kuyunun içine attı. Su berraklaştı, çocuklar güldü, kuşlar şarkı söyledi. Tini, gerçek mutluluğun başkalarını düşünmekten geçtiğini anladı.