Çirkin Ördek Yavrusu Masalı Kısa

Bir göl kenarında, sıcak bir yaz sabahıymış. Anne ördek sabırla yumurtalarının çatlamasını bekliyormuş. Birbirinden sevimli sarı civcivler yumurtadan çıkmış. Fakat son yumurtadan çıkan yavru diğerlerinden farklıymış. Tüyleri griymiş, gagası biraz uzunmuş. Kardeşleri ona “sen çok çirkin görünüyorsun” deyince, yavru çok üzülmüş. Ama annesi her zaman gülümsemiş: “Güzellik, dışarıda değil kalptedir,” dermiş.

Zaman geçmiş, yavru gölün kenarını, çiçekleri, kelebekleri izleyerek büyümüş. Fakat diğer hayvanlar onunla alay etmeye devam etmiş. Bu yüzden bir gün, sessizce gölden ayrılmış. Yalnız kalmış ama hiç umudunu kaybetmemiş. “Bir gün ben de kendi yerimi bulacağım,” demiş içinden. Mevsimler değişmiş, karlar erimiş, gökyüzü yeniden maviye dönmüş. O gün suya baktığında inanamadı: Gri tüyleri beyaz, uzun boynu zarif bir hale gelmişti. Artık bir ördek değil, güzel bir kuğuydu!

Küçük kuğu gölün sularında süzülürken diğer kuğular onu sevgiyle karşılamış. “Sen hep bizdendin, sadece zamanı bekliyordun,” demişler. Çirkin ördek yavrusu o an anlamış ki; farklı olmak kötü değil, özel olmaktır. O günden sonra gölün üstünde her sabah bir kuğu sesi yankılanmış: “Kendine inanan her kalp bir gün parlamayı öğrenir.”