Bulutları Sayan Fil Nimo’nun Masalı

Uçsuz bucaksız bir savananın ortasında, yumuşacık toprakların üzerinde küçük bir fil yaşarmış. Adı Nimo’ymuş. Nimo’nun kulakları kocamanmış ama kalbi daha da büyükmüş. Günleri yavaş geçermiş. Adımlarını sakin sakin atarmış. Gökyüzüne bakmayı çok severmiş. Bulutlar onun için pamuk gibiymiş. Her sabah yere uzanır, gökyüzündeki bulutları sayarmış. Bulutlar bazen fil gibi, bazen kuş gibi görünürmüş. Nimo her bulutu gördüğünde içi ferahlarmış. Savan sessizmiş. Rüzgâr hafifçe esermiş. Nimo’nun dünyası güvenli ve yumuşakmış.

Bir gün gökyüzünde bulutlar azalmış. Güneş daha sıcak olmuş. Toprak biraz kurumuş. Nimo bunu fark etmiş. Yavaşça yürümüş. Gölgede kalan küçük hayvanları görmüş. Minik tavşanlar, kuşlar ve kaplumbağalar serin yerler aramış. Nimo gölgesinin ne kadar büyük olduğunu fark etmiş. Olduğu yerde durmuş. Hareket etmemiş. Gölgesi genişlemiş. Hayvanlar yavaşça Nimo’nun yanına gelmiş. Kimse konuşmamış. Herkes sakinmiş. Gölge serinmiş.

Akşam olduğunda bulutlar geri gelmiş. Gökyüzü yeniden pamuk gibi olmuş. Nimo yine yere uzanmış. Bu kez bulutları yalnız saymamış. Gölgesini paylaşmış olmanın huzurunu hissetmiş. Savana yavaşça serinlemiş. Hayvanlar rahatça uyumuş. Nimo’nun kalbi sevgiyle dolmuş. O günden sonra Nimo yalnızca bulutları değil, paylaşmayı da sayarmış.