Utangaç Zebra İle Güler Yüzlü Tavşan

Utangaç Zebra İle Güler Yüzlü Tavşan

10/03/2023 0 Yazar: Pedagog Ercüment Eşsiz

Bir zamanlar, Afrika’nın güzel savanlarından birinde, utangaç bir zebra yaşarmış. Zebra, tüyleriyle uyumlu siyah ve beyaz şeritleriyle tüm savanın en güzel hayvanlarından biriymiş. Ancak diğer hayvanların gözünde kendisini yeterince özel hissetmiyormuş. Kendisini diğer hayvanlardan farklı kılan bir şey olmadığına inanıyormuş. Bu nedenle de, kendisini sık sık diğer hayvanlarla karşılaştırıyor ve kendini yetersiz hissediyormuş.

Kendi kendine, “hızlı koşmak dışında hiçbir özelliğim yok. Hem diğer birçok hayvan arkadaşım da benden daha hızlı koşuyor” diyerek üzülüyormuş.

Bir gün zebra, avlanan bir grup aslan tarafından kovalanmış ve kaçmak zorunda kalmış. Ormanın içine doğru kaçarken de bir çalılığa takılıp düşmüş. Neyse ki aslanlardan epeyce uzaklaştıktan sonra düşmüş de başına bir şey gelmemiş. Fakat bu düşüş, zebranın kendine olan güvenini daha da azaltmış.

Zebranın düştüğünü ilerideki çalılıkların arasından gören bir tavşan zebranın yanına gelmiş. Üstünü başını silkelemesine yardımcı olmuş. Zebra bir taraftan da peşinden gelen aslanlara bakıyormuş. Aslanların, izini kaybettikleri için geri döndüklerini görünce derin bir “ohhhh” çekmiş ve rahatlamış.

Sonra tavşana dönmüş ve ona teşekkür etmiş. Tavşan, zebranın kurtulduğu halde mutsuz olduğunu görünce şaşırmış. Zebraya, “Hayırdır! Bak aslanlar gitti ama sen hala üzgün görünüyorsun. Bir problem yoktur umarım” diye sormuş.

Zebra boynunun bükerek tavşana dönmüş. Ona, “Görüyorsun! Koşmayı bile beceremiyorum. Çalılara takılıp düştüm. Hiçbir şeyi beceremiyorum. Hiçbir özelliğim yok. Sadece biraz hızlı koşabiliyorum ama gördün işte! Onu bile elime yüzüme bulaştırdım” yanıtını vermiş.

Tavşan gülümseyerek, “Olur mu hiç öyle şey! Seni en başından beri izliyordum. Mükemmel koştun ve aslanlardan harika kaçtın. Arkana bakarak koşarken çalılara takılıp düşmen gayet doğal. Bunda üzülecek bir şey yok ki! Hem çizgilerin de çok güzel. Keşke benim de böyle güzel siyah-beyaz çizgilerim olsa” demiş.

Zebra, tavşanın bu sözleri üstüne gülmeye başlamış.
“Gerçekten çizgilerim güzel mi? Sence hızlı koşabiliyor muyum” diye sormuş.

Tavşan, “Dedim ya! Çok hızlı koştun ve o vahşi aslanlardan çok iyi kurtuldun. Ben olsam senin kadar hızlı olamazdım. Çizgilerinin güzelliğine ise söyleyecek söz bile bulamıyorum” yanıtını vermiş.

Tavşanın bu cevabından sonra zebra çok mutlu olmuş. O günden sonra kendiyle barışık yaşamaya ve kendiyle gurur duymaya, kendine güvenmeye başlamış. Tavşanla da sonsuza dek dost çok iyi bir arkadaşlık sürdürmüşler.

Fil İle Leyleğin Dostluğu” masalını da çok seveceksiniz.