Paylaşmayı Öğrenen Ayıcık Tobo’nun Masalı

Bir varmış bir yokmuş, yeşil ağaçlarla çevrili geniş bir ormanda, kahverengi tüylü küçük bir ayıcık yaşarmış. Adı Tobo’ymuş. Tobo oyuncaklarını ve bulduğu şeyleri çok severmiş. Bal peteğini, parlak taşları, yumuşak yaprakları hep kendine saklarmış. Oyun oynarken yanına gelen arkadaşlarını izler ama elindekileri paylaşmak istemezmiş. Orman sessiz ve güvenliymiş ama Tobo bazen yalnız kalırmış. Yine de sahip olduklarını bırakmak ona zor gelirmiş. Çünkü paylaşınca elindekilerin azalacağını sanırmış.

Bir gün ormana renkli meyveler düşmüş. Herkes toplamaya başlamış. Tobo en büyük meyveyi bulmuş ve bir köşeye çekilmiş. Diğer hayvanlar küçük parçalarla yetinmiş. Bir süre sonra Tobo meyvesini bitirmiş. Ama arkadaşlarının hâlâ birlikte oynadığını fark etmiş. Gülüyorlarmış. Paylaştıkları için mutluymuşlar. Tobo durmuş. İçinde bir eksiklik hissetmiş. O an anlamış ki paylaşmadığında yalnız kalıyormuş. Ertesi gün bulduğu bal peteğini arkadaşlarının yanına götürmüş. Parçalara ayırmış. Hep birlikte yemişler.

Akşam olunca orman daha sıcak gelmiş. Tobo’nun içi dolmuş. Paylaştıkça elindekilerin azalmadığını, aksine dostlukların çoğaldığını fark etmiş. O günden sonra Tobo elindekileri paylaşmış. Orman onun için daha neşeli bir yer olmuş.