Mavi Balon ve Kaybolan Renkler Masalı

Bir gün küçük bir kasabada, gökyüzüne doğru süzülen mavi bir balon varmış. Bu balon diğerlerinden farklıymış. Çünkü o, insanların mutluluklarını taşıyormuş. Ne zaman bir çocuk gülerse, Mavi Balon biraz daha yükselirmiş. Ne zaman biri üzülse, biraz daha solarmış. Günlerden bir gün kasabaya sessizlik çökmüş. Ne çocukların kahkahası duyuluyormuş, ne de oyun sesleri… Mavi Balon da yavaş yavaş rengini kaybetmeye başlamış. Gökyüzünde gri bir gölge gibi asılı kalmış.

Bir sabah, Elif adında meraklı bir kız onu fark etmiş. “Neden bu kadar solgunsun, Mavi Balon?” diye sormuş. Balon iç çekmiş. “Kasabanızda uzun zamandır gülüş duymadım,” demiş. Elif şaşırmış. “O zaman seni yeniden gülümsetmeliyim,” demiş kararlılıkla. Evden bir fırça, biraz boya ve bir sepet dolusu umut toplamış. Parka koşmuş. İlk olarak duvarlara gökkuşakları çizmiş, yere kalpler yapmış. Sonra arkadaşlarını çağırmış. “Hadi, oyun oynayalım!” demiş. Çocuklar koşmuş, zıplamış, kahkahalar gökyüzüne karışmış.

Birden Mavi Balon parlamaya başlamış. Rengi yeniden canlanmış, ışıldamış, göğe yükselmiş. “Renkleriniz bana geri döndü,” demiş neşeyle. Kasaba halkı başlarını kaldırıp onu alkışlamış. Elif gülümsemiş, “Bazen birinin mutlu olabilmesi için önce biz mutlu olmalıyız,” demiş. O günden sonra kasabanın duvarları hep renkli kalmış, çocukların gülüşleri hiç bitmemiş. Ve Mavi Balon gökyüzünde parladıkça, herkes hatırlamış: mutluluk paylaştıkça çoğalırmış.