Renkli Yaprak ve Küçük Rüzgar Masalı

Sonbahar sabahıymış. Ormanın en yüksek ağacında, minicik bir yaprak yaşarmış. Adı Renkli Yaprak’mış. Kırmızısı biraz turuncuya, turuncusu biraz sarıya karışmış. Her sabah dallarında salınır, kuşlarla sohbet edermiş. Bir gün küçük bir rüzgar çıkmış. “Merhaba Renkli Yaprak,” demiş, “Benimle gelmek ister misin?” Renkli Yaprak şaşırmış. “Ama ben ağacımdan hiç ayrılmadım ki,” demiş. Rüzgar gülümsemiş, “Ben seni korkutmaya değil, gezdirmeye geldim.”

Rüzgar yavaşça esmiş. Renkli Yaprak hafifçe dalından kopmuş. İlk başta biraz korkmuş ama sonra etrafındaki güzellikleri görmüş. Ormanın üstünden uçarken sincapların kış için fındık topladığını, tavşanların oyun oynadığını, dere kenarında kurbağaların zıpladığını görmüş. “Ne güzelmiş dünya!” demiş. Rüzgar, “Bak, herkes değişimi seviyor. Sen de yeni şeyler görebilirsin,” demiş. Renkli Yaprak o an anlamış ki, bazen ayrılmak da büyümenin bir parçasıymış.

Akşam olduğunda Rüzgar onu yumuşacık bir göl kenarına bırakmış. Yaprak suya düşmüş, kendi yansımasına bakmış. Artık korkmuyormuş, çünkü kalbinde yeni dostluklar, yeni hikayeler varmış. Gökyüzünde ay gülümsemiş, Rüzgar da fısıldamış: “Görüyorsun ya, hayat her esintide biraz değişir.” Renkli Yaprak huzurla kıvrılmış, “Evet,” demiş, “ve her değişim biraz güzellik getirir.” O günden sonra ormanda esen her rüzgar, Renkli Yaprak’ın hikayesini fısıldamış.