Minik Renklerin Dansı Masalı

Sabah güneşi ormana yayılırken Minik Renk adındaki ufacık bir ışık zerresi uyku sersemi gözlerini açmış. Minik Renk gökyüzünde dolaşan diğer ışık zerrelerinden daha parlak değilmiş ama içi sevgi doluymuş. Rüzgâr hafif hafif esmiş ve Minik Renk’i çiçeklerle dolu bir açıklığa taşımış. Açıklığın ortasında gökkuşağına benzeyen ama henüz tamamlanmamış bir ışık yolu varmış. Sanki gökkuşağının renkleri bir araya gelmeyi unutmuş gibi görünüyormuş. Minik Renk merakla etrafa bakınmış. Tam o sırada sarı bir kelebek havada daireler çizerek yaklaşmış. “Renkler kayboldu,” demiş kelebek. “Gökkuşağı tamamlanamıyor.” Minik Renk’in içi ısınmış. “Ben yardım ederim,” demiş. Kelebek kanatlarını çırpmış ve “O zaman beni takip et,” demiş. Minik Renk ve kelebek birlikte ormanın derinliklerine doğru ilerlemiş.

Orman ilerledikçe daha parlak, daha renkli bir hâl almaya başlamış. Bir süre sonra mavi tüyleri parlayan bir kuş dalların arasından çıkmış. “Mavi renk bende,” demiş kuş. “Ama oynayacak birini bulamadım, bu yüzden ışık yoluna katılamadım.” Minik Renk hemen gülümseyerek, “Ben oynarım,” demiş. İkisi birlikte havada döne döne eğlenceli bir oyun oynamış. Kuş gülerek, “Tamam, artık içim açıldı,” demiş ve Minik Renk’e katılmış. Biraz sonra pembe çiçeklerin arasından tatlı bir sincap çıkmış. “Pembe renk bende,” demiş. “Ama bugün biraz çekingenim.” Minik Renk yumuşak bir sesle, “Beraber yürüyelim,” demiş. Sincap yavaşça başını sallamış ve gruba katılmış. En sonunda küçük bir derenin kenarına gelmişler. Dere, turuncu ışıklarla titriyormuş. Su perisi su yüzeyinden hafifçe yükselmiş ve “Turuncu renk bende ama çok yalnızdım,” demiş. Minik Renk elini uzatmış gibi ışığını ona doğru yaymış. “Artık yalnız değilsin,” demiş. Böylece dört renk ve Minik Renk yan yana yürümeye başlamış.

Hepsi açıklığa vardığında gökkuşağının yarım kalan ışık yolu hâlâ solgun duruyormuş. Minik Renk ortada durmuş ve “Hazır mısınız?” diye sormuş. Kuş neşeyle kanat açmış, sincap tatlı bir gülümsemeyle kuyruğunu sallamış, su perisi suyun üzerine minik bir halka çizmiş, kelebek havada parlayan bir dönüş yapmış. Hepsi ışıklarını Minik Renk’in etrafında toplamış. Bir anda açıklık yumuşak bir parlaklıkla dolmuş. Renkler bir araya gelince gökkuşağı göz alıcı bir şekilde tamamlanmış. Ormandaki bütün canlılar neşeyle bakmış. Kuş, “Sen olmasan bunu yapamazdık,” demiş. Sincap, “Hepimiz senin cesaretinle bir araya geldik,” diye eklemiş. Minik Renk’in içi sıcak bir mutlulukla dolmuş. “Birlikte olunca her şey daha güçlü,” demiş. O günden sonra ormana her sabah parlak bir gökkuşağı doğmuş. Minik Renk ve arkadaşları ormanın içini neşeyle doldurmuş. Kim yalnız hissetse hemen gökkuşağına bakmış ve sıcak bir dostluk hissetmiş. Minik Renk ışığını her gün biraz daha büyütmüş, çünkü artık biliyormuş: Renkler birleşince dünya daha güzel oluyormuş.